วันนี้ตรุษจีน....เด็กๆพากันหยุดเรียนโดยไม่ได้รับอนุญาต

แล้วทำไมคุณครูจะหยุดงานโดยไม่ได้รับอนุญาตบ้างไม่ได้ :P

ตั้งแต่หนังเรื่องนี้ปล่อยตัวอย่างมา ก็น่าสนใจอย่างมาก

แม้จะมีคนบ่นว่าเอาเรื่องเล่นจริง เจ็บจริงมาโปรโมททำไม

แต่นู๋กลับมองว่า มันเป็นการชี้ให้เห็นความพยายามของนักแสดง

โดยเฉพาะตัวน้องจีจ้า ที่น่าจะทำให้ใครหลายๆคนทึ่งได้อย่างมาก

ด้วยหนังแนวๆนี้ หลายคนคงจะเคยชิน เพราะมีมาป้อนเราจนพุ่งกางตลอดปีที่แล้วก็ว่าได้

สำหรับโจทย์การต่อสู้เพื่อปกป้องอะไรซักอย่าง

แต่งวดนี้ การปกป้องที่ว่ามาตกอยู่ในมือเด็กสาวที่เป็นออทิสติก

มันก็น่าแปลกดี ว่าเธอจะดำเนินเรื่องยังไง

สำหรับหัวเอ็นทรี่ที่ว่า "โนดาเมะ" จริงๆนะ นู๋มองว่าจีจ้าเหมือนโนดาเมะมากๆ ทั้งพรสวรรค์ที่มี

และหน้าตาผมเผ้า ให้มากๆ (ดูๆไปจะเข้าใจ)

ต่างกันแค่ว่า

โนดาเมะ เธอมีพรสวรรค์ในการใช้หูแล้วเลียนแบบ + ต๊องๆ

เซน(จีจ้า) มีพรสวรรค์ในการดูแล้วเลียนแบบ + ออทิสติก

พอๆกันเลย คือไม่ใช่ว่าออทิสติกแล้วเป็นคนตลกนะคะ

นู๋ไม่เคยใกล้ชิดหรือรู้จักคนเป็นออทิสติก เลยอาจจะไม่เข้าใจตรงนี้นัก

แต่บทที่เธอแสดงออกมามันมาแนวๆทำให้คนดูหัวเราะในหลายๆฉาก

เพราะนู๋ดูๆไปแล้วเหมือนบทเธอย้ำคิดย้ำทำ

สำหรับตัวหนังก็ไม่มีอะไรมาก ตลอดระยะเวลาชั่วโมงครึ่ง

คนดูไม่ต้องมานั่งตีโจทย์อะไร แต่ก็ไม่ใช่มีแต่พระกูอยู่ใหน หรือช้างกูอยูใหนแน่นอน

ในหนังมีฉากที่นู๋ดูแล้วซึ้งมากๆในช่วงต้นเรื่อง

มันเป็นเรื่องของความรักของแม่ที่ถ้าเราดูแล้วอยากยกย่องแม่ที่มีลูกออทิสติก

กับความพยายามดูและและความรักที่มอบให้จริงๆ

หลังจากนั้นก็เป็นความรักของคนเป็นลูกที่อยากจะช่วยแม่ ก็อย่างว่า

เซนเป็นเด็กออทิสติกจะให้ไปคิดอะไรยากๆ คงเป็นไปไม่ได้ เธอก็เลยคิดอะไรง่ายๆ

อยากได้อะไร เมื่อขอกันดีๆไม่ให้ แถมยังจะทำร้ายอีกเธอเลยซัดเข้าให้

ซึ่งจริงๆถ้ามองกันที่ความถูกต้องแล้ว มันไม่ถูกเลยซักนิด

เหมือนที่พ่อค้าหมูพูดในเรื่อง

"แค่เงิน 5000 มรึงเล่นซะขนาดนี้เลยเหรอ"

แต่ก็อย่างว่า หนังก็คือหนัง แถมหนังบู๊ซะด้วย

ในตอนท้ายเรื่อง นู๋ว่ามันออกจะแปลกๆ คือกลายเป็นหนังบู๊สมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องมีเหตุผลอะไร

อีกแล้ว น้องเซนแกฟัดแหลกเลย ใครขวางทางน้องแกซัดหมด

สนองตัญหาคนอยากดูคนซัดกันได้เต็มที่

(แต่ก็ยังอะไรขำๆได้ตลอด.... ตกลงนี่หนังแอคชั่น คอมเมดี้รึไง)

และตอนท้ายก็มีเรื่องเศร้าๆ หยอดไว้หน่อย เพื่อให้ซึ้ง (แต่นู๋ไม่ซึ้ง มุขนี้ไม่ผ่าน)

นักแสดง

น้องจีจ้า

คือเล่นเป็นออทิสติก แต่มันแปลกๆ นู๋ไม่คุ้นอ่ะกับออทิสติกแบบนี้ (รึจริงๆมันต้องเป็นแบบนี้)

หลายๆฉากนู๋เลยรู้สึกว่า มันไม่ใช่อ่ะ

ส่วนเรื่องศิลปะการต่อสู้

เรื่องนำเสนอว่าจีจ้ามีพรสวรรค์ในการฟังเสียงสามารถจับการเคลื่อนไหวได้ (ในตอนต้น) พร้อมกับ

เธอจดจำวิชามวยไทย จากโรงฝึกข้างบ้าน ทำให้เธอเก่งมากขึ้น ผนวกกับได้

จา พนมมาสอนโดยไม่จำกัดชั่วโมง เธอเลยเก่งมากขึ้นไปอีก

อันนี้คงต้องยกคนกำกับคิวบู๊ด้วยที่ทำให้ศิลปะการต่อสู้ของจีจ้า "สมจริง" อย่างที่มีคนบอกไว้

เซน(จีจ้า) เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ จะให้ไปหักกระดูก หรือชกทีเดียวคู่ต่อสู้ลงไปนอนกับพื้นเลย

คงเป็นไปได้ยาก คิวบู๊เธอเลยออกมาเป็นแบบท่าคอมบิเนชั่น

และใช้พื้นที่เป็นตัวช่วยให้ท่วงท่าออกฤทธิ์ออกเดชได้เต็มที่

(จึงมีบ่อยๆว่าคู่ต่อสู้เธอไม่ยอมลงไปกองกับพื้นซักที อึดยิ่งกว่าแมลงสาบ)

สำหรับจีจ้า

คิวบู๊ผ่านแน่นอน คอมบิเนชั่นสวยๆ + กวนๆ น่ารักดี

แต่บทอื่นๆนู๋ว่ามันขาดๆ ก็คงเป็นธรรมดาสำหรับนักแสดงหนังบู๊ล่ะ(มั้ง)

.....

พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง

- -" ชื่อแปลกเน้อะ No.8 แต่ในเรื่องไม่เห็นได้ยินเลยว่าเรียกว่าอะไร เล่นเป็นตัวร้ายที่

ออกจะไร้เหตุผล จนตอนนี้นู๋ยังไม่ค่อยเข้าใจว่า ตัวร้ายตัวนี้มาอารมณ์ใหนแน่

เพราะในตอนต้นเรื่อง No.8 แสดงออกว่าเป็นคนที่พูดจริงทำจริงไม่เกรงกลัวอะไรทั้งนั้น

แม้ว่าตัวเองจะต้องเจ็บตัวขนาดใหน

แต่พอกลางๆเรื่องเหมือนกลายเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นไปเรื่อยซะงั้น

พอท้ายเรื่องกลายเป็นคนขี้ขลาดไปซะชิบ = =''

คือ คุณพงษ์พัฒน์เล่นดีอยู่แล้วล่ะค่ะ แต่นู๋แค่สงสัยกับบทที่ได้รับว่ามันเป็นไงกันแน่เท่านั้นเอง

.....

ฮิโรชิ อาเบะ

กับบทมาซาชิ ยากูซ่าหนุ่่มที่ชอบของมีตำหนิ

ไม่ค่อยมีอะไร บทมันโล่งๆ เป็นตัวประกอบจริงๆ = =''

....

อมรา ศิริพงษ์ (ซิน แม่ของเซน)

บทสาวเปรี้ยว ดูร้ายลึกๆ แต่ค่อยๆอ่อนลง และกลายเป็นแม่ที่รักลูกแม้ว่าลูกจะไม่สมบูรณ์

เธอเล่นได้ดีนะคะ เวลานู๋ดูเธอดูแลจีจ้า(ในตอนเด็ก) แม้จะสั้นๆ

แต่ก็ทำให้รู้สึกนึกถึงแม่ตัวเองซะงั้น

ฉาก

*-*" มีฉากแบบญี่ปุ่นจ๋าแยะพอควร จนคิดว่ามันใช่เมืองไทยรึเปล่าหว่า

แต่ก็สวยและเหมาะสมกับเนื่อเรื่องล่ะค่ะ

ที่สงสัยอยู่ก็คือ บ้านของจีจ้าเนี้ย มันใช้ถ่ายทำหนังผีเรื่องอะไรรึเปล่านั้น

เพลง

เพราะดีนะคะ มีเพลงและดนตรีประกอบเพราะๆเข้ากับฉากและเหตุการณ์ได้ดีทีเดียว

สรุป

ดีค่ะ สนุกดี เหมาะอย่างยิ่งกับคนที่ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องบท

ฉากต่อสู้โดยรวมแล้วดีค่ะ ได้เห็นลีลาแบบจา พนม

แต่พริ้วกว่าไม่ใช่แบบบ้าพลัง

------------------------------------------

ปล. ชอบอนิเมชั่นหนังเรื่องนี้มากๆเลยทีมทำนี่ช่างทำออกมาได้น่าสนใจจริงๆ

ปล2. ถ้าไอ้เรื่องบากิ เอาน้องจีจ้าไปเป็นตัวละครแล้วให้แพ้เพราะโดนขยี้นมนี่ มีเคืองแน่ๆ